Ik heb mijn debuut op het toneel van Carré gemaakt.
Het was donderdag 22 april 1954, en ik was zes jaar oud. In Carré trad de destijds beroemde illusionist Kalanag op. Een van zijn indrukwekkende trucs was het vragen aan iemand uit het publiek om hun horloge af te geven. Hij sloeg het horloge vervolgens kapot, maar wist het later, onbeschadigd, tevoorschijn te halen uit een doosje dat boven het podium hing.
Ik was samen met mijn ouders naar deze show geweest en bleef maar aandringen om nog een keer te gaan, dit keer met mijn vaders horloge. Uiteindelijk gaf hij toe, en omdat ik de show al eerder had gezien, wist ik precies wanneer deze act zou komen. Dus stond ik al klaar bij de trap naar het toneel. Maar waarom wilde ik dat zo graag? Na afloop van de act kreeg de 'man' uit het publiek een Polaroidfoto – een nieuw en onbekend fenomeen in Nederland. Die wilde ik absoluut hebben.